از نخستین نگاه پرهیزم
پیش عشق از گناه پرهیزم
تو چه داری که من برابر تو
از نگاهی به ماه پرهیزم؟

باز می خواهد که دلداری کند
طره مویش٬ سبکباری کند

پیچ و تابی بر بلورین گردنش
قصد دارد تن ز جان  عاری کند

رقص رقصان٬ دست افشان می دود
پیش چشم خلق بازاری کند

دست من سرشار خواهش٬صد دریغ
یار کی خواهد مرا یاری کند؟

عشوه کم کن فتنه مردم فریب
دلبر ما کی جفاکاری کند؟

گفت بعد از هجر او رنج فراق
سهل می آید٬ چو دشواری کند

خاک پایش طوطیای چشم شد
تا دوچندان در پی اش زاری کند

تیره چشم از هجر و او گفت از جفا:
سرمه چشمت سیه کاری کند

دست بر دامن فشاندم کای رفیق
بعد تو شهری عزاداری کند

زود بود :آمد ملک از عرش رب
یوسف ما را خریداری کند.

یکسال گذشته و درگیری های این زندگی هنوز نذاشته برگردم

دیگر امیدی نیست..

دوباره حس گم شده، میان گریه های من

خدا کند کسی مرا، بخواهد از برای من

 

 تو مهربان، نشسته ای، به گوشه ای و دلخوری

و اعتنا نمیکنی به اشک و ناله های من 

 

به چشمهای روشنت، قسم که دوست دارمت

ولی سکوت می شود، گهی ز غم صدای من

 

تمام جسم و جان من، برای تو فدای تو

چه فرق میکند تورا، وجود یا فنای من؟

 

نگاه کن مرا، مه ام، به یک نگاه زنده ام

بگو که رنگ میدهد ،  به پیش تو حنای من

 

چه شکوه ای ز خود کنم؟ منی که سر به پا بدم؟

چه "دانه چیدنی" شده، صلای من خدای من (1)

 

تو سرد می شوی ولی، دلم همیشه روشن است

که صبح سایه افکند، به روی سر همای من (2)

 ==================================================

(1)پيامبرصلي درباره شخصي که با شتاب زدگي، نماز مي خواند، فرمود: عمل اين شخص مانند نوک زدن کلاغ بر زمين براي برچيدن دانه است.

(2)هما:پرنده سعادت

 

برای او که در اوج ناامیدی نه میتوانست و نه میخواست ببیند...

به گوشش بخواندیم :"ما با توایم"
سر حرف ما را شنیدن نداشت

نشستیم و بر ناله اش اشک ریز
ولی دردی از قلب او برنداشت

سرودی بخواندیم و بیدار باش،
و او قصد بیدار گشتن نداشت

هراسان به هرسو دوان، میدوید
درنگی،نفس راست کردن،نداشت

فرو مانده در بازی روزگار
ولی قصد بیرون کشیدن نداشت

صدایش نوایی بدون امید
و دستش کمکهای ما را نخواست

دلش را به دریای پرتاب زد
و روحش هوای رمیدن نداشت

چنان بی نوا زار و افسرده بود
تو گویی که مهرش دمیدن نداشت

برفتیم و گفتیم:"ما با توایم"
که این راه را تک برفتن خطاست

بر او شمع دادیم و راهی نشان
ولی چشم او سوی دیدن نداشت.

بهمن 85

نسخه ی اتوکشیده ی شعر قبل تر !!!!!!!

ای جمعه ها قربان تو 
فخر خدا ایمان تو 
انجام من فرمان تو 
جانم فدای جان تو 


"درهای جمعه بسته و 
دلهای مردم خسته و 
 از قلبها حق رسته و 
آیینه ها بشکسته و 

دشمن فراوان لشکر و 
ایمان ما هم ابتر و  
مظلوم دین برتر و  
امن یجیب المضطر و 

اینجا رضا (ع) در غربت و 
وارونه دین امت و 
در فهم حقش بدعت و
قرآن برای زینت و

یاسین به مَدّـ ممتد و
کو آیه ی نهی از بد و
سبحانک یا ایزد؟ و
مخلوط هر نیک و بد و

گشته هنر طنازی و
دشمن ز اینها راضی و 
نفس است بر ما قاضی و 
این است رسم بازی و 

دلها ز یادت عاری و 
کار همه بیکاری و 
دستان مردم خالی و 
شرک است هر سو جاری و 

دیگر کسی پیمانه و 
کوی و بر میخانه و 
حتی نشان از خانه و
جانانه میداند مگر؟" 

دستی به سوی آسمان   
دیگر ندیدی،   الامان 
کی میهمان منتظر 
ناخوانده می آید ز در؟؟ 

شعرت را میخواهی که فریاد زنی

همچون تمامی بی قانونی های آشکار

صدایت را مبندند.

چه زمانه ای شده

حصارهای واقعی در دنیای مجازی هم راحتت نمیگذارند

همیشه یک جای حرفت بد است

همیشه بخواهی نخواهی انگشتت -ولو با 180 درجه اختلاف- به سمت آنها نشانه رفته.

در دنیای پرهیز و گریز

همیشه مشکوکیم.

"شعرت بودار است آقا..

عوضش کن..

طوری که به قامت اتوکشیده کسی برنخورد

طوری که هرکی آن را میخواند حالیش شود دنیای ما پاک است"

چه خیال باطلی

قرن 21 است آقاجان

بچه ها بزرگ شده اند

با آبنبات های چوبی نمینشینند پای حرف هرکسی

اینجا تاریخ تکرار میشود

و زمان همیشه آبستن یک حماسه است

من خوب نیستم اما سرم هم درد نمیکند

در فراق تو میگویم که جمعه هایم را به جای ندبه خوانی ات تا ظهر در خوابم

وای اگر صبحی که می آیی چشمانم باز نباشد...

چگونه میتوان شیرینی خواب جمعه را با دیدار رویت قیاس کرد؟

در شعرم همه چیز را خط میزنم

چون من تنها یک بزدل اما عاشقم

تنها همین جمله را نوشتم:

"در فراقت سه نقطه کافیست

..."

ای جمعه ها قربان تو

فخر خدا ایمان تو

انجام من فرمان تو

جانم فدای جان تو

"درهای جمعه بسته و

دلهای مردم خسته و

دشمن فراوان لشکر و

ایمان ما هم ابتر و

مظلوم دین برتر و

عیش جوان عیاشی و

ارشاد ما هم ناشی و

گشته هنر طنازی و

دشمن ز اینها راضی و

سلطان به جای قاضی و

این است رسم بازی و

دلها ز یادت عاری و

کار همه بیکاری و

دستان مردم خالی و

شرک است هر سو جاری و

دیگر کسی پیمانه و

کوی و بر میخانه و

حتی نشان از خانه و

جانانه میداند مگر؟"

دستی به سوی آسمان

دیگر ندیدی،   الامان

کی میهمان منتظر

ناخوانده می آید ز در؟

کاش دلم شیشه بود،میزدمش، می شکست

گریه امان می برید،اشک به رخ می نشست

 

کاش زمین ساده بود ، یا که مزین به تو

بود هویدا به هر ، ناحیه ای عکس تو

 

کاش مرا عشق بود، عقل به کارم نشد

دانش و علمم که هیچ، یاور و یارم نشد

 

کاش مرا در پی ات، خواهش وصل تو بود

عقل و دل چون منی، عشق تویی می ربود

 

خسته شدم، سنگی ام،پر ز هوس، رنگی ام

پیش سفیدان تو، تیره نه، من زنگی ام

 

زندگی ام خالی است، از تب و تابت خدا

می بده نوشت کنم، کن ز حواسم رها

 

قلب مرا نرم کن، دیده ی من اشکبار

دست رسد دامنت، گریه گنم زار زار

 

کاش دلم شیشه بود، با ترکی می شکست

سوی تو میکرد قصد، پیش تویی می نشست

زیبا ترین صبح

طلوع نخستین چشمهایم بود، در تحدب روشن چشمهایت

وقتی به جای بوسه خورشید، با بوسه تو از خواب برخاستم

وقتی بجای زنگ ساعت ، صدای تو می آمد

و من همیشه تشنه ی شنیدنم

لالایی "دوست دارمت" میل خواب را در من بیدار می کند

زیباترین صبح ؛ خورشید روی تو

بر سرزمین بسترم تابید

و برفهایی را آب کرد که 20 سال پیاپی در من باریده بود...

اسفند 88

امام رضا به مُو¹ نِظَر اگه نکنی فِنا مُرُم

جُلُو همه کِبوترات، کِلاغِ روسیا مُرُم

 

خُب هم وِلایَتیت² مُویُم، چیم از همو آهو کمَ؟

بَس میشینُم درِ حَرَمِت، بِرِه هَمَه سَدٌِ را مُرُم

 

قول بِت مُدُم بعدِ شِفام، دورِ خِطار خط بیکیشُم

دروغ نگُم،بد نکنُم، از نارفیق سِوا³  مُرُم

 

تویِ دلت دِنُم که چی فِک مُکُنی راجِع به مُو

اما به ای ضَریت قِسَم، بِندِه یِ سربه را مُرُم

 

ای یکبارم نگام کنی، چیزی اَزِت کم نِمِشَه

یه گوشه چِش، یِکم نِظَر، فِدای او چِشا بُرُم

 مُو غیر تو پیش کسی روم نِمِشَه چیزی بُگُم

خوب مِدِنی درد مُو رِ ، دستم بگیر دوا بُرُم

 

روزا مییَ⁴، سالا⁵ مِرَه، دِلُم سیاه تر مِشَه باز

نذار تو ای خرتوخری، بی خدا زابه را بُرُم

 

اَزِش بُخواه ای دِلُمِه راه بُبُرَ هرجور مِخَه

کاری کُنَه ای یک نِفَس، پیروی اوصیا بُرُم

 

دلُم پُرَه، اما دیگه وقت نِدِرُم باید بُرُم

چه فایدَه؟ دربست میشینُم، پِیِ کارِ دنیا مُرُم

-------------------------------------

1-من

2-هم شهری

3- جدا

4- می آید

5- سالها

دل خوش کرده ام

به اسباب بازی های کودکی

و مینو   - وقتی که او را به جای تمام عروسکهای نداشته ام خریدم-

و من هنوز بچه ام

اگر عروسکم را بگیرند گریه میکنم

اگر دلم مامان بخواهد زار میزنم

اگر همسرم را نبینم اشک میریزم!!

..

بالا نشسته ای تنها

پرقدرت، با صلابت، مهربان

به من نگاه می کنی، نه؟

صدای لبخند پدرانه ات را میشنوم

دست نوازشگر مادرانه ات را حس میکنم

لالایی بخوان برایم

کودک تو هنوز بزرگ نشده

هنوز هم وقتی اسباب بازی هایش را گم می کند جیغ می کشد

کودک تو مغرور است، باورش نشده که به تو محتاج است

شاید هم یادش میرود جای آنها را از تو بپرسد

اسباب دلخوشی ام را کجا پنهان کرده ای ای خدا؟

من دست و پا چلفتی گمشان کرده ام

هنوز فکر میکنم خاله بازی مزه اش بیشتر است از سجاده و قران

مشکلاتم را همه جا جار میزنم

همه میدانند

از هر کی بپرسی

به همه گفته ام الا به تو

بالا را که نگاه میکنم میبینم داری به من میخندی

چرا از من نرنجیدی؟

چرا به سزای ناسپاسیم عقوبتم نکردی؟

میدانم چه میگویی:

"کودک من، دست و پا بزن، و آنگاه که تنها مرا بخوانی آرامش را به تو میبخشم"

و من همیشه لجبازم

...

از هوس با من حرف نزن، از تنم،از جسمم
از قلبت بگو
از روح من حرف بزن
با من از عشق سخن بگوی
زیرا که تنها مامن من
آرامشی است که در سایه سار زیبایی های دوست داشتن یافته ام
با من از محبت بگوی
نه از شکل و شمایل گل وجودم
ستایشم کن
اما نه برای آنچه خود در خلقتش بی اثر بوده ام
ستایشم کن
زیرا که من زاده ی عشقم

فریاد بزن
تمام عقده های در گلویت را فریاد بزن
بگذار تا تمام مردان این سرزمین
از هیبت صدایت بلرزه آیند و به شرم
انانکه وجودت را تنها از برای خود می دانند
و گاه به دلخوشیت تو را
آرام جان می نامند
هرگز زیباترین گوهری که در نهاد توست را نخواهند شناخت
و همواره در تاریکی و غفلت خود سرگردانند

هوایی ام

هوایی تویی که روی آسمانی و زمین پست را نظاره میکنی

هوایی ام

مرا ببر به اسمانت، از زمین رها شوم

به انتظار مانده ام .. و مضطرب

که شاید این زمینیان به جای تو

مرا به فکر ماندن و همیشه خاک بودنم بیفکنند

و باز هم دو چشم من 

از آن نگاههای ظاهری

دوباره...گول می خورد

دوباره من تو را ز یاد میبرم

خدا کند بیایی و هوایی ام کنی

چقدر امشب این دلم هوای گریه دارد و

تنم هوای یک پرش

به بام میروم

و دست را دراز میکنم

که ماه را بگیرم و  کمی تو را به خاطر آورم

امروز اتفاقی یک کلیپ جالب دیدم ... واسه مسلموناست ;)

شاید بد نباشه بهش یک سر بزنین:

http://www.youtube.com/watch?v=McNOK-4Cy7o&feature=player_embedded

بایست!!

به روی دوشمان هنوز

غرورمان نشسته است

نگاه کن ؛ هوا هنوز روشن است

و تک ستاره ای کنون

به بال آسمان نیلی دلت، به روشنی نشسته است

تلاش کن.....غرورمان نمرده است

اگر هنوز خنده ای به گوش دل نمی رسد

بدان غرور سرکشت - هنوز هم- به سرخوشی

به روی شانه ی نحیف و خسته ات نشسته است

و از همان زمان بدان

محبت از تو کوچ می کند

به پاسخ نگاه تو

فقط سکوت می کند

و تک ستاره ای خموش می شود .

ولی

هوا هنوز روشن است

اگر درست بنگری

در آسمان آبی دلت

ستاره ای در انتظار حرکت است

خرداد84

تو گر رفیق زبانی کلام پر اثری جو

وگر رفیق پیاله ،شراب معرفتت کو؟

بگو " قسم به محبت،گشوده ام پر و بالی

به قصد دیدن رویت، فقط به رسم رفاقت"..

بگو تو را بشناسم ،به قصد دل بشکستی

چه قفلهای عظیمی که بسته تا به نهایت

ولی به نام که کردی،دلی که روز نخستین

سرشک چشم سیاهت، نموده بود ضمانت؟

چرا؟مگر که چه کردم؟ بریدی از من و دیگر

به گونه ام ندویده ، هنوز برق لبانت

تو دزد بودی و من هم ،چه ناشیانه سپردم

دلم به دست تو اما، فقط به قصد امانت

سکوت پاسخ من نیست، جواب گو،نشنیدم-

مگر به اول دیدار ، هزار گونه فغانت؟

چه خوابها که ندیدم، چه نقشه ها و امیدی

و در تمام خیالم ، تو رنگ پاک صداقت

نگو نگو که ندانم ، اگرچه دل به تو دادم

ولی تو می بری آخر ،امانتم به خیانت

اگر زمانه خریدت ، وکوچ کردی و رفتی

به من نگو که ندانم، و هیچ نام و نشانت

1384/9/17